Yazımın tamamına AçıkBeyin’de ulaşabilirsiniz. (https://www.acikbeyin.com/mukemmeliyetciyim-diye-kendinizi-kandirmayin/)

Mükemmeliyetçiliğinden şikayetçi olanlar için uzunca bir bölümünü buraya da aldım.

Peki Benim Mükemmeliyetçiliğime Neden Karışıyorsun?

İşte tam burada sizin -olası- mükemmeliyetçiliğinize geliyoruz. Kimse var-yok tipinde bir ölçekte mükemmeliyetçi olamaz. Yani kimseyi mükemmeliyetçi ya da mükemmeliyetçi değil diye etiketleyemeyiz. Neden mi?

Mükemmeliyetçiliğin tanımını düşünelim. Bir şeyi daha mükemmel hale gelemeyecek kadar mükemmelleştirmek. İdeal tanımı bu olsa gerek. Peki herhangi bir şeyi, bir işi, bir eseri düşünün. Tek bir kum tanesi kadar daha mükemmel olamaz mı? İllaki olur, ne kadar çalışmış olursanız olun, bir kum tanesi kadar daha iyisi her zaman mümkün olabilir. En azından mümkün olabileceğini yadsıyamazsınız.

Eğer gerçek bir mükemmeliyetçi olsaydınız, yaptığınız ilk eylem/işin üretiminde çalışıyor olurdunuz hala. Ne kadar mükemmeliyetçiyim derseniz deyin var-yok tipinde mükemmeliyetçi olamazsınız. Mükemmeliyetçilik ölçeğinde abartmış olursunuz en fazla. Ve bir yerde durmaya eninde sonunda karar verirsiniz.

Sorun ölçeğin uygun bir yerinde duramamanız!

Mükemmeliyetçiliğinizi Akort Etmeye Ne Dersiniz?

Şunu kabul ederseniz, rahatlayacaksınız: Tüm insanlar -belirli ölçekte- mükemmeliyetçidir. 

Bu kabulü yapabildiğinizde kendi kendinize yapıştırmış olduğunuz ve kerameti kendinden menkul o mükemmeliyetçilik etiketinden kurtulabilirsiniz.

Tek yapmanız gereken, farklı alanlarda, farklı işlerde, farklı durumlarda mükemmeliyetçiliğinize durma ayarını daha iyi verebilmek.

Şöyle bir öneride bulunabilirim: İşe girişmeden önce bir kalite ve bir zaman hedefi koyun. Kalite hedefi işle ilgili makul bir hedef olsun. Zaman sınırı da yaşamınızın kalitesi açısından makul bir ‘darlıkta’ olsun. Kalite hedefinize zaman sınırından önce varırsanız durun orada, daha uğraşmayın. Kalite hedefinize varamadan zaman sınırınıza gelirseniz orada da durun, daha uğraşmayın.

Durma becerinizi geliştirdikçe azalan faydalar ilkesine de dönebilirsiniz. Bir birim zaman ya da emek harcadığınızda ortaya çıkan üründeki kalite artışı nerede anlamsızlaşmaya başlıyor; bunu hissedin ve orada durun.

Hala kendinize mükemmeliyetçiyim diyor musunuz?