Hepsinden Önce Şiir Vardı · I. Aşk — Mırıldandığım · Şiir 1/120
ne çok ama ne çok seviyorum seni
gözlerinde bir ışık parıldıyor aylar öncesi
gelip yokluğunda buluyor o ışık beni
ne çok ama ne çok seviyorum seni
aylar var ki yokluğun hüküm sürüyor
sınırları bir sesler aşıyor tedirgin
bir de kalem cızırtıları doludizgin
ne çok ama ne çok seviyorum seni
ne güzel şeydir dokunmak sana
saçlarınla oynamak mesela
ne güzel şeydir seninle yaşamak
ne çok ama ne çok seviyorum seni
gözlerim sahipsiz gözlerim kimsesiz gözlerim yalnız gözlerim ne çok
bakışlarım hedefini şaşırmış birer ok
gözlerimin en kuytusunda bir gizli hazine
ne çok ama ne çok seviyorum seni
yokluğun bir hayal oluyor çıkıyor karşıma
olmayan parmaklarıyla bana imgeler dokuyor
duygularım karışık bir tek mısra kalmış geride
ne çok ama ne çok seviyorum seni
rüya babından sadece yüksekleri görüyorum o da bazen
korkulu yükseklerde görüyorum kendimi
uyanıklığımda sakinleşmeye çalışıyorum mırıldanarak
ne çok ama ne çok seviyorum seni
bir çizgi çekiyorum defterime
sen bir yanda kalıyorsun öbür yandayım ben
zorluyorum çizgiyi sözden çekiç darbeleriyle
ne çok ama ne çok seviyorum seni
gözlerine gizleniyor dünya görmediğim gözlerine
kör oluyorum bir anda batıcı hayaller kalıyor geriye
çöllerde mecnun dolaşıyorum dilimde o cümle
ne çok ama ne çok seviyorum seni
ne çok ama ne çok seviyorum seni
her tekrarda biraz daha beliriyorsun karşımda
dilim akıtıyor gönlümdekini sonsuz
ne çok ama ne çok seviyorum seni
ne çok ama ne çok
ne çok
ne çok
← I. Aşk — Mırıldandığım | İçindekiler | parmak hesabı →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
