Hepsinden Önce Şiir Vardı · II. Ölüm ve Ayrılık — Gözlerinin İçi Toprak · Şiir 36/120
ölmek ne kadar kolay
bir kavşağa hızla girip
birkaç saniye duraklamak
bir kavşak
dört cadde
ve onlarca sokak
birkaç saniye duraklayarak
mezarın bir kavşak olacak
polisler seni yerden kazıyacaklar
ezilmeden önce son gördüğün
üstüne büyüyen
bir çift far
olacak
bir kavşak
ve onlarca sokak
üstünden akacak
tepene doğru
belki hilal belki dolu
bir ay
doğacak
üzerine kar yağacak
üşümeyeceksin
kirpiklerinde ve bıyıklarında donacaklar
kanında eriyecek
sana çarpan adam kendi başının derdinde şimdi
nabzına bir başkası bakacak
bir kadının çantasından rica edilmiş bir ayna tutacaklar yüzüne
buğulanmasa da sen yine göremeyeceksin yüzünü
yakışıklı yüzünü
bir zamanlarki
bir birinci sayfa örtecekler üstüne
bir magazin eki
bir üçüncü sayfa
üçüncü sayfayı kırmızıya boyayacaksın
kar taneleri yarışacaklar renk adasına konmaya
kristaller birbirlerine gösterecekler kırmızılarını
tepende bir yığın adam olacak
durmadan konuşan, soran
sonra sana arkalarını dönüp kendi aralarında konuşmaya dalacaklar
polisi beklerken
sen zaten duymayacaksın
mahallenin köpeği uzaktan bakacak
onun için bir trafik dersisin şimdi
mahallenin ayyaşı uykusunda homurdanacak
ne alemi vardı onun köşesine bu kadar yakın ezilmenin
ne annen ne sevgilin ne bir dost
köpek, ayyaş, adamlar, iki kadın ve gelmesi beklenen polis
bu yabancı diyarda
bir de üstüne yağan kar
bir de tepene doğan ay
bir de soğuk, hissetmediğin
duymadığın konuşmalar, koşuşturmalar
kimi parçalarıyla bir gazete, üstünde
ve senden kalanlar
bir de
bir zamanlar yakışıklı olan yüzün
ama
sen
neredesin?
sahi
neredesin?
← kabus | İçindekiler | otosuikast →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
