Hepsinden Önce Şiir Vardı · III. Şehir, Mekân ve İnsan — En Sevdiğim Şehrimin Hikayesi · Şiir 65/120
bende benden çok şey var daha görmediğin
gözlerimin kaç pırıltısı var daha ben bile denk gelmedim aynalarda
bazı kıvrımları düşüncelerimin bana da tehlikeli
kimi köşeler öyle temiz ve düzgün
arkasında ne saklıyor diye korkutuyor
salaş yerlerime kaçıyorum oralardan
alacakaranlıkta bile kitaplarımın harflerini seçebildiğim yerlerime
işin kötüsü, oralarda da yer yok başka kimseye
güneş ve yağmur yanyana
delişmen halli bir yoyo
bir çocuğun yaramaz parmaklarında
ipimin ucunda tek topluk yer var
hadi sen kendi ipin kendi topunla kendi yoyonla
dur yanımda
ya senkron?
sen yapabilirsen beraber çıkmaya bak benimle
beraber inme çılgınlığına kapılma
zirveleri paylaşmak kolay da
kaç insan uçurumlarında ağırlar misafirlerini
benden çok var daha görmediğin
kendini bir başka sanan bir nice insan
biri mesela belki aynandakidir her sabah gördüğün
gözlerine bakarak olabilir miyim sakal tıraşımı
şu küçük ilişkilerimizi ne yapsak
başkalaşıp da mı bağlantılı kalsak
aynılaşarak mı kaybolsak?
← yerçekimi | İçindekiler | sanrı →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
