Hepsinden Önce Şiir Vardı · IV. Hayal — Elmas Yontucusu · Şiir 87/120
yağmurun altındayım
yağmurun, bulutların ve direksiz göklerin
toprağın üstündeyim
suyun, toprağın ve altında yatanların
sevdanın ortasındayım
başına çok yakın
sonuna sonsuzluk kadar uzak
babalığın tadı damağımda
hasretlikte büyüyor kızım
dünyaya soyadımdan bağlıyım
haftada altı gün
günde on saat parada ellerim
doğalı yirmibeş sene oldu
gençliğin bir yerlerindeyim
ölümüm an meselesi
hangimizin değil ki?
Türkiye'deyim
12 Eylül ve 28 Şubat sonrasının ülkesinde
Özal'dan sonra Demirel'in son demlerinde
dünyadayım
o şimdilik mavi kürede
hayali bir nükleer kıyamet konuşuluyor
kıyamet —oysa- insanların içinde
atomlar değil nefretler kavuruyor
doğduğu yeri de düştüğü yeri de
şiirin çevresinde dolanıyorum
bazen daldığımda içine
bir inci çıkıyor benimle
şaşıyorum
omuzlarıma yüklüyorum nefsimi
zorunluluklarımı, ülkemi, dünyayı, uzayı
yazık beline
binsen ya şunların tepesine
yalpalıyorum
yağmur yıkıyor bedenimi
durup durup mırıldanıyorum
yağmurun altındayım
yağmurun, bulutların ve direksiz göklerin…
← semah | İçindekiler | hafta →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
