Hepsinden Önce Şiir Vardı · V. İsyan — Dumankan · Şiir 105/120
saklambaç oynayan bir küçük çocuktum ben
saymayı yeni yeni kıvıran
gözlerinde bir merak bir merak
dünyayı kurcalayan parmaklarında bir heyecan
saklambaç oynayan bir çocuktum ben / hep arayan
hep bir şeylere ebe
bilmeden ne aradığını / hep arayan
merak bu ya kaldırdım örtüleri
kimi zaman kendileri çoktan düşmüştü bile
birçoğunda da hiç yoktu ki zaten
bir çocuğun gücü yettiği bir diğerini ittirişinde gördüm zulmü ilkin
bilinçsiz, sonucu düşünülmeden, masumca
büyüklerin dünyasında yürüdükçe büyüdü keşiflerim
merakım, hayretim, şaşkınlığım
hayata ve ölüme hükmettiğini sanan nice insanlar gördüm
ve onların kurbanlarını
kafalarına tek kurşun sıkılmış cesetler
koca bir şehrin ortasında bedenine şarjör boşaltılanlar
tek bir bombayla parça parça edilen onlar
yüzler
binler
öldürdükçe anlamsızlaşıyordu hayat
öldürdükçe anlamsızlaşıyordu öldürmek
insan olmak, yaşamak, çabalamak
soluyor, saydamlaşıyor, anlamsızlaşıyordu
ölüler milyonlara tırmanırken
rakamlaşıyordu
çetelede bir çizik
dört çizgi yan yana
bir çapraz üzerine: beş
yok, olmayacak böyle
en iyisi yan yana rakamlar kullanmalı
iki hane, üç, beş, yedi
bu da olmadı
uzun görünüyor sayı, karmaşık, yakışıksız
çarpı on üzeri bilmem kaç kullanmalı
en iyisi
hem ne önemi var küsuratların
ben bu değildim, bana neler yaptınız
nelerle tanıştırdınız beni böyle
şikayetçiyim
← yoklama | İçindekiler | epeski →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
