Hepsinden Önce Şiir Vardı · V. İsyan — Dumankan · Şiir 107/120
gözlerinde ne var, yaş mı bu görünen
ağlamayı unutmadın mı hala be adam
eskiden trenler beklerdin
gelenleri beklerdin ya da bekleyenlere gitmeyi
bir heyecan olurdu bunda
şimdi beklemelerin ancak can sıkıcı
rüyaların vardı
onların da ufku giderek daraldı
gece uyuyor sabah kalkıyorsun
dünün yorgunluğu azalsa da
kalıntıları omuzlarında
dünya bir ihtimaller yumağıydı
sardıkça sonu gelmez sanıyordun
ama o da ne?
yumaktan geriye bir şey kalmamış
ipin sonu geldi
dünya rutine bindi
sevgiler olmasa yaşanmaz bu dünya
hem baksana ağlayabiliyorsun daha
ağlıyorsun o halde varsın
var olduktan sonra her şey bulunur yeniden
← epeski | İçindekiler | aynı →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
