Elmayı Gördün Mü? · Sayfa 12/33
Gelelim meditasyona. Bu konu hakkında düşündüğümde zihnimde tatlı bir gülümseme beliriyor. Meğer yapmaya çalışıp da pek başaramadığımı düşündüğüm şeyi doğal halimle yaşıyormuşum. Doğal halim, biraz meditasyon kıvamındaymış. Meditasyon yapanların ustalaşarak ulaştıkları zihinsel serinlik, bende doğal bir hal. Elbette yaşadığım hal, meditasyon yapanların nihai amacı değil, ama onların ancak yıllar süren çalışmalarla edindikleri bir ustalığı doğal bir şekilde deneyimliyorum. Bu farkındalık, bana hem huzur hem de küçük bir şaşkınlık veriyor.
Afant olduğum için, gözlerimi kapattığım anda hiçbir görüntü kalmıyor ve yenileri de belirmiyor. Eğer dışarıdan dikkat çekici bir ses gelmiyorsa, zihnimde de bir ses olmuyor. Zihnim, boş bir ekran gibi, sessiz ve sakin bir alan. Tabii, bazen zihnimde soyut ve sessiz cümleler beliriyor. Bu cümleler, soyut oldukları için güçlü bir etki bırakmıyorlar. Kavramlar, sesi olmayan sesler ve görseli olmayan imgeler var; ancak bunlar da baskın değiller. Zihnimdeki karanlık ve sessizlik, benim için oldukça sıradan ve tanıdık bir deneyim.
Doğal zihin halim hiç de "chattering monkey" (geveze maymun) gibi değil. Meditasyon yapmaya çalışıp da sıkça takılanların zihnindeki daldan dala atlayan görsel ve seslerle güçlenmiş düşüncelerden yoksunum. Genelde, o an herhangi bir şeyi ısrarla ve sürekli düşünmediğim sürece zihnim dinginliğini korur. Gözlerimi kapattığımda ve çevremde belirgin bir ses olmadığında, kendimi bu sessiz ve dingin dünyamda buluyorum. Tıpkı bir meditasyoncu gibi, zihnimin bu doğal sakinliğinde huzur buluyorum.
Zihnimde içsel bir görüntü olmadığı gibi, dış dünyadan gelen görüntü ya da seslerin zihnimde iz bırakmadan geçip gitmesi de benim için oldukça normal. Bu durum, bazen başkalarının zihninde dönen yoğun düşünceler ve imgelerin aksine, bana bir özgürlük ve dinginlik sağlıyor. Zihnimdeki bu doğal boşluk ve sessizlik, meditasyon yapanların uzun süre uğraşıp ulaştıkları bir yer olabilir. Ama benim için, bu sadece hayatımın doğal bir hali. Belki de, kendi zihnimde yaşadığım bu sessizliği anlamak, benim meditasyonumdur.
← ELLERİM KENDİM İÇİN DANS EDİYORMUŞ MEĞER | İçindekiler | TRAVMA DENEYİMLERİ: AFANT VE HİPERFANT KARŞILAŞTIRMASI →
© 2024, 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
