Kurgunun Sonu · Gelecek Postası · Bölüm 28/28

İnsanların sanal mevcudiyet sahibi olmaya başlaması ve sayıları her geçen yıl artan çeşitli organların laboratuvar şartlarında üretilmesi önceleri fiziksel bedenlerin önemini giderek kaybetmesine sebep olacak sanıldı.

Oysa gelişmeler pek de öyle bir sonuç ortaya çıkarmadı.

Sanal mevcudiyetlerin ortaya çıkabilmesinde en temel faktörlerden birisi veri depolama alanlarının kapasite ve hızlarının geometrik olarak artmasıydı. Ama bu yeterli bir etken değildi. Sanal mevcudiyetlerin asıl gelişmesini sağlayan, insan beyniyle bu depolama alanları arasında daha doğrudan bir iletişim şeklinin kurulabilmesi oldu. Bu hızlı veri yolunun oluşumundan itibaren de sanal varlık geliştirebilenler beyinlerini en etkin kullanabilenler ve gerek duyulan olağanüstü disiplini kendinde geliştirebilenlerdi. Yüksek beyin etkinliği ve yüksek seviyede disiplin, ancak fiziksel bedenleri de çok sağlıklı insanlar tarafından sağlanabildi. En azından çoğunlukla…

Üstelik keyif ve zevk sanal bir mevcudiyetle yaşandığında kendi gerçek fiziksel varlığınızın yaşayacağı seviyelere asla ulaşamadı.

Sanal bir bifteği ısırmanın sanal zevki var elbette, ama gerçekten dişlerinizin arasında yumuşakça ezilen etin tadını verebilmesi pek olası değil. Duyubilimsel açıdan iki deneyim arasında neredeyse hiç fark kalmamış olsa da, toplumun değer yargılarında sanal zevkler her zaman ikinci planda kaldı. Bunun sonucu olarak da insanların zevk algısı her zaman gerçek varlığın yaşadığının çıkarına bir yanlılık oluşturdu.

Çıkma organ, takma organ ve yedek organ gibi konularda da benzer bir durum yaşandı. Bir insandan başka bir insana bazı organların nakledilebilmesi zaten hayli eski bir olgu. Kornea, deri, göz, böbrek, kalp, karaciğer derken bazı beyin parçaları bile nakledilebilmeye başladı. Mekanik alternatifler de hayli gelişti. Günümüzde mekanik bir kol, gerçek bir kolun yapabildiği her şeyi yapabilecek yetkinlikte. İnsanların önemli organlarının kendilerinden alınan hücrelerle laboratuvar ortamında geliştirilerek yedeklerinin oluşturulabilmesi bu alandaki en yakın zamana ait ve en önemli gelişmelerden biri. Ama böyle organlar bile 'orijinal' kabul edilmiyor.

Durumu algılamak için sizin dönemlerinizde arıza görüp yenilenmiş arabaların nasıl değer kaybettiğini düşünün.

İnsan yaşamını devam ettirmek için bu imkanlardan her geçen yıl çok daha fazla yararlanıldı. Ama yetenek geliştirmek, güzelleşmek ya da sadece keyif için yapılan müdahaleler yaygınlaştıkça insanların bunların en ustalıkla bile yapılanlarını anlama becerileri gelişti. Orijinal olmayan her parça, o parçayı taşıyan kişinin toplumsal değerinin bir kademe düşmesine sebep oldu.

Tüm tartışılan yönleri bir kenara, insan yaşamının devamı için yapılabilen şeyler gerçekten olağanüstü.

En önemli gelişmelerden birinin insanın kendi hücrelerinden laboratuvar ortamında yedek organlar üretilebilmesi olduğunu söylemiştim. Bu hayli uzun süren ve çoğu zaman başarısızlıkla sonuçlanan bir girişim olduğu için acil durumlarda yedek organ üretmek mümkün olmuyor. Bunun yerine önemli organların yedekleri önceden üretilip saklanabiliyor. Daha başarılı, ama çok daha pahalı bir yöntem!

Bir başka önemli gelişme ise, yeni çıkan bir hastalığa bağışıklık kazanan herhangi bir hayvan keşfedildiğinde, sadece aylar süren bir çalışmayla ilgili direnci sağlayan genin bulunup bu gen üzerinden hastalığa karşı bir tedavinin geliştirilebilmesi… Artık neredeyse her yıl daha önce görülmemiş ve çoğunlukla öldürücü, üstelik bazen çok hızlı yayılan hastalıklar ortaya çıktığı için bu gelişme çok büyük öneme sahip…

Tüm bunlara rağmen, evlilik yapacak bir genç insan için seçimde en önemli ölçütlerden birisi, karşı tarafın orijinal yapısına mümkün olduğunca yakın olması! Bunun böyle olmadığı ülkelerde zaten evlilik kurumu da çok yaygın ve uzun ömürlü değil.

Not: Bu yazı, Kamil Asma ağzından yazdığım yazıların sonuncusu. Gelecek Postası başlığı altında yazmaya devam ettim, ama Kamil Asma ağzından ve gelecekten değil…

← Yeni bir lojistik / (Sanal mevcudiyet 5)  |  İçindekiler

Buraya kadar okudunuz.
Yeni kitap yayınladığımda ya da canlı kitapları güncellediğimde haber vereyim — başka bir şey göndermem.

© 2016, 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.