Üç Vadiden Kendine Yolculuk · İkinci Kısım: Mükemmeliyetçilik · Çevrim Girişi · Sayfa 33/111
Tamamlık ayarının nerelerde sıkıştığını gördüğümüzde, mesele artık yalnızca “bir şeyi iyi yapmak” olmaktan çıkar. Daha temel bir soruya geliriz:
Bu yaşamın merkezinde kim duruyor?
Çünkü mükemmeliyetçilik çoğu zaman yalnızca yapılan işle ilgili değildir. Kimin beklentisini taşıdığımızla, hangi sesi içselleştirdiğimizle, hangi ölçüyü kendimize ait sandığımızla ve kendi deneyim kâinatımızın merkezinde durup duramadığımızla ilgilidir.
Bu çevrimde, tamamlık ayarından biraz daha derine ineceğiz. Dışarıdan gelen hiçbir etkinin doğrudan bizim olmadığını; ancak kendi deneyimimizden geçip bize ait bir anlam kazandığında yolumuza katıldığını göreceğiz. Ardından kendi deneyim kâinatımızın merkezinde olmayı ve zihinsel modellerimizi keşfetmeyi ele alacağız. Sonra da toplumun etkileri içinde kendi merkezimizi kaybetmeden, daha serbest ve işlevsel bir duruş geliştirmeye bakacağız.
Buradaki amaç mükemmeliyetçiliği azaltmak ya da artırmak değil; onu doğuran iç ve dış merkez kaymalarını fark ederek özenin ayarını yeniden kendi merkezimizden kurabilmek. Çünkü kendi merkezimizden uzaklaştığımızda, başkalarının “oldu”ları ve “olmadı”ları bizim içimizde hüküm vermeye başlar.
Sıradaki başlıklarla yeniden merkeze döneceğiz.
← HAYATIN GERİ KALANINI GÖREMEMEK | İçindekiler | HER ETKİLEŞİM BİR MUKADDİME →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-07). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
