Üç Vadiden Kendine Yolculuk · Üçüncü Kısım: Özdeğer · Çevrim Girişi · Sayfa 55/111
Duyguları haberci olarak görmeye başladığımızda, bir sonraki soru belirir:
Bu haberin kaynağı neresi?
Çünkü her duygu yalnızca içimizden doğmaz. Bazıları ailede, okulda, işte, ilişkilerde ve toplumsal yapılarda şekillenir. Suçluluk, utanç, eksiklik ve değersizlik gibi duygular kimi zaman bizi korur, kimi zaman bize yön gösterir; kimi zaman da toplumun bizi hizaya sokmak için kullandığı güçlü araçlara dönüşür.
Bu çevrimde, duygularımızın toplumsal biçimlenişine bakacağız. Toplumun bize ne zaman değer biçtiğini, ne zaman sınır öğrettiğini, ne zaman gereğinden fazla baskı kurduğunu ve bu baskının içimizde nasıl değersizlik hissine dönüşebildiğini ayırt etmeye çalışacağız.
Amacımız toplumla savaşmak değil. Toplumun sesini duymak, fakat onu özdeğerimizin sesiyle karıştırmamak. Böylece dışarıdan gelen değer mesajlarını daha sağlıklı süzebilir; toplumsal ölçümü, kişisel mizacı ve gerçekten çalışılması gereken işareti birbirinden daha berrak ayırabiliriz.
← DUYGUDAN ÖĞRENMEK | İçindekiler | TOPLUM EĞİTİR, BİREY AYIRT ETMEYİ ÖĞRENİR →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-07). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
