Elmayı Gördün Mü? · Sayfa 6/33
Sonra aklıma çocukluk dönemimden bir başka anı geldi; zihnimde görsel olarak çok canlı olduğunu düşündüğüm bir an. İşte, afantazyanın belki de geçmişimde geçerli olmadığını düşündüren bir olgu!
İlkokuldaydım, bir akşam ansiklopedide bir yağlı boya resmin baskısının eşlik ettiği bir madde okumuştum. Anestezi olmadan yapılan eski ameliyatlardan bahsediyordu ve resim, böyle bir ameliyatın dehşetini gözler önüne seriyordu. Ertesi gün derste, öğretmenim dalgınlığımı fark etmişti: "Nedir, ne var aklında?" diye sormuştu. O an, bu resim ve okuduğum o madde zihnimde bir fırtına gibi esmişti. O kadar etkilemişti ki, hala aklımda. İlginç olan, ilkokul yıllarından pek az şey hatırlamama rağmen bu anının hep canlı kalması.
Ama resim zihnimde yok. Derinlerde bir yerlerde belki var, fakat bilincime çağırıp göremiyorum. Zihnimde beliren bir görüntü yok, yalnızca bir izlenim, bir duygusal yük var. Acıyı ve şiddetini anlıyorum. O resmi göremiyorum ama o acının izlenimi zihnime kazınmış gibi. Resmin kendisi değil, ama bende bıraktığı etkisi ve derin izleri gayet güçlü. Ancak bu derin iz, kavramsal olarak çok etkili olduğu için bende böyle güçlü kalmış. Beni bu kadar etkileyen, insanların geçmişte ameliyatları anestezi almadan yaşamak zorunda kaldığı olgusuydu. O ilkokul gününde beni etkileyen bu kavramsal olguydu ve düşündüğümde hala da etkiliyor.
← SİYAH BEYAZ GEÇMİŞ | İçindekiler | AFANT HAFIZASI →
© 2024, 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
