Elmayı Gördün Mü? · Sayfa 32/33
Afantlığıyla uyumlu bir gelişim sağlayabilmiş bir afantın varacağı yer burasıdır: Örüntüler. Afant bir zihnin dünyasında görsellerin, seslerin, somut imgelerin eksikliği, örüntülerin gücüyle doldurulur. Her şey örüntülerle anlam kazanır.
Örüntü görürüm, örüntü duyarım, örüntü okurum. Yaşam örüntüler bütünüdür benim için. Günlük hayatta, işte, ilişkilerimde… Zihnimde her şeyin ardında bir örüntü bütünü, bir bağlantı ararım. Örüntüler, ilintiler, ilişkiler ve önemi işaretlenmiş bilgiler… Bunlar zihnimde belirginleşir. Bir şeyi anlamak istiyorsam, örüntülerini anlamak zorundayım. Örüntülerini kavrayamadığım bir şeyin, ilişkilerini, bağlarını çözemediysem, o şey benim için görünmez olur, zihnimde yer bulamaz.
Örüntülerin olmadığı bir dünya benim için kaos gibidir. Kavrayamadığım bir şey, zihnimin boşluğunda kaybolur. Örüntülerle anladığımda ise her şey yerli yerine oturur. İşte bu yüzden, bir afant için örüntü görmek, dünyayı anlamanın en temel yoludur. Bu başlık o kadar geniş ki, afantlıkta örüntülerin yeri ile ilgili tek başına bir kitap yazılsa bile yetmez. Her örüntü, bir dünya demek. Şimdilik burada duralım, ama bilin ki örüntüler dünyası, afant bir zihin için hem en önemli dayanak, hem de en büyük gizem.
← Eskimiş Eşyalarım, Eskimeyen Deneyimlerim | İçindekiler | Yetti mi Dostum? →
© 2024, 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-08). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.