Üç Vadiden Kendine Yolculuk · İkinci Kısım: Mükemmeliyetçilik · Çevrim Girişi · Sayfa 45/111
Mesafe ayarı, park mesafesi, çalışma mesafesi ve olgusal ayrıştırma bize güçlü araçlar verir. Birçok sıkışmada mükemmeliyetçilik diye yaşadığımız şeyi bu araçlarla daha çalışılabilir hâle getiririz.
Ama bazen yine de yetmez.
Çünkü bazı düğümler yalnızca mesafe ya da ayrıştırma sorunu değildir. İçimizdeki tarafların birbirini duyamamasıyla ilgilidir.
Bir taraf “oldu” der, bir taraf “olmadı” der.
Bir taraf özeni korumak ister, bir taraf yorulmuştur.
Bir taraf devam etmeye zorlar, bir taraf bırakmak ister.
Bir taraf kaliteyi savunur, bir taraf yaşamı korumaya çalışır.
Bu çevrimde önce bu iç çekişmeyi yok etmeye değil, konuşturmaya çalışacağız. Olducu ve olmadıcı tarafları birbirine düşman etmek yerine, onları muhabbetli bir çatışma içinde aynı masaya davet edeceğiz.
Ama dönüşüm burada da bitmez. Yaşamımızda olmayan ama artık olmasını istediğimiz, yakınlaştırılacak şeyler de vardır. Bir arzunun, bir fikrin, bir hayalin yalnızca içimizde dönüp durması yetmez; yaşama yaklaşması, küçük de olsa canlı bir biçim kazanması gerekir.
Mükemmeliyetçilik bu noktada yeniden devreye girebilir. Hayal kusursuzlaştıkça gerçek adım küçülür. Hazırlık büyüdükçe başlangıç ertelenir. Yaşama karışması gereken şey, zihinde doğmadan büyütülür. Başladıktan sonra da bakım ve çevrimler ihmal edilirse, ilk arzu zamanla gücünü kaybedebilir.
Bu yüzden bu çevrimde iki şeye bakacağız: İçimizdeki tarafların muhabbetli çatışmasına ve yaşama yaklaşmak isteyen şeyi daha hazır, daha canlı, daha sürdürülebilir biçimde hayatımıza nasıl alabileceğimize.
← ÖZEL RAHATLAMA VE MÜKEMMELİYETÇİLİK | İçindekiler | YİNE DE OLMUYORSA →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-07). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
