Üç Vadiden Kendine Yolculuk · Bölüm 91/96
Kendi yaşamımızın içinde olmak gerekir; ama bazen onu görebilmek için biraz dışına çıkar gibi yapmamız da gerekir. Mesafe olmadan görüş berraklaşmaz. Yaşamımızın bütünüyle dışına çıkamayız belki; ama bir adım geri atabilir, bir an kenara çekilebilir, kendimize olağan sınırlarımızın biraz dışından bakabiliriz.
*
Yaşamın içindeyiz. Şimdide, burada, kendimizdeyiz. Ama yaşamın içinde olmak, her zaman yaşamı gördüğümüz anlamına gelmez. Bazen bir şeyin tam içinde olduğumuz için onu seçemeyiz. Döngülerimiz, alışkanlıklarımız, telaşlarımız ve tekrarlarımız bize o kadar yakın durur ki, onları yaşamın kendisi sanırız.
Bu yüzden arada bir durmak gerekir.
Ama durmak, yaşamı kesmek değildir. Biyolojik olarak durmayız; beden çalışır, zihin çalışır, ilişkiler çalışır, dünya çalışır. Burada sözünü ettiğimiz durmak, olağan döngülerimize küçük bir mesafe koymaktır. Hep yaptığımız şeylerin otomatik gidişinden bir anlığına sıyrılmaktır.
Peki kendi yaşamımızın biraz dışına nasıl çıkarız?
Bazen bir yürüyüşle. Bir yere varma amacı olmadan, kendimizi yıpratmadan, yalnızca yürüyerek. Aynı sokaklardan geçsek bile, başka bir dikkatle yürüdüğümüzde yaşamımıza biraz dışarıdan bakmaya başlarız.
Bazen başka türlü okuyarak. Normalde okumayacağımız bir şeyi okuyarak, zihnimizin alışılmış patikalarından biraz uzaklaşırız.
Bazen başka biriyle konuşarak. Hep konuştuğumuz insanlarla hep aynı konuları konuşmak yerine, başka birinin yaşam görüşüne temas ettiğimizde kendi yaşamımızın sınırlarını daha iyi görürüz.
Bazen içimizde bugüne kadar söz hakkı vermediğimiz birkaç parçaya kulak vererek. Sürekli konuşan taraflarımızın biraz susmasına izin verip, arkalarda bekleyen daha sessiz parçaları duyduğumuzda, kendimize de biraz dışarıdan bakarız.
Kendi yaşamımızın dışına çıkmak, yaşamdan kopmak değildir. Tam tersine, yaşama daha iyi dönebilmek için kısa bir mesafe almaktır. Bir fotoğrafı çok yakından tutarsak görüntü dağılır; biraz uzaklaştırdığımızda şekil belirir.
Üç vadiyi yoğurmak için de buna ihtiyacımız var. Mükemmeliyetçilik, özdeğer ve motivasyon, yaşamın içinde çalışır; ama onları görebilmek için bazen yaşamın olağan akışından bir adım geri çekilmemiz gerekir.
Ne bizi sıkıştırıyor?
Neyi hep aynı şekilde yapıyoruz?
Hangi gereksiz yükü artık doğal sanıyoruz?
Hangi parçamız hiç konuşamıyor?
Hangi küçük değişiklik yaşamımızı biraz daha görünür kılabilir?
Kendi rutinimizin, alışkanlıklarımızın ve tekrar eden döngülerimizin biraz dışına çıkmayı deneyebiliriz. Önce yaşamımızın içinde olmayı vurguladık; şimdi o yaşama biraz da dışından bakmayı deniyoruz.
← KENDİ YAŞAMININ İÇİNDE | İçindekiler | İÇ MECLİSTEN SERBEST İŞLEVSELLİĞE →
© 2026 Mustafa Acungil. Tüm hakları saklıdır. Bu kitap web sitesinde ücretsiz okunması için sunulur ve zaman zaman güncellenebilir (canlı kitap · Sürüm: 2026-07). Bağlantıyı paylaşmakta özgürsünüz; metni kopyalayıp başka yerde yayımlamak izne tabidir. Ayrıntı → Haklar ve Kullanım.
